• Oude sferen

    6 augustus 2017

    De maand augustus geef ik officieel geen les. Maar voor de kwastgasten die het leuk vinden laat ik het wel weten waar en wanneer ik buiten ga werken. Het is zoiets fijns om een mooie plek eigen te maken door deze te tekenen of schilderen, fotootje erbij voor de check.

    Gisteren zijn we vier vrouw sterk kasteel Doorwerth te lijf gegaan. Een prachtig bouwwerk dat zo’n heerlijke sfeer herbergt, al is diens geschiedenis niet altijd rooskleurig geweest. Echter, de statige rust en vrede die het gisteren uitstraalde inspireerde ons tot het maken van werkjes die de herinnering met zich mee zullen dragen van een mooie, sfeervolle zaterdagmorgen.

    In the moth August I officially do not give lessons. Yet for the paintingguests who like it, I let them know where and when I will work outside. It is so nice to make a spot your own by drawing or painting it, making a photo for the check.

    Yesterday four women strong we went for castle Doorwerth. A beautiful building which inherets such a wonderful atmosphere, although it's history has not always been that rosy. However the majestic peace and rest it expressed yesterday inspired us to make works which will contain the memory of an atmospheric Saturday morning.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 258 keer bekeken

  • Warm welkom

    30 juli 2017

    Een bijzonder lang weekend kan al bijgeschreven worden terwijl het nog gaande is. Zoals eerder gemeld op dit blog overleed een zeer geliefde oom, woonachtig in Engeland, plotseling aan de gevolgen van een aneurysma. Een levensbedreigende aandoening waarbij mijn moeder gelukkig kantje boord het leven kon behouden. Omdat de laatste dienst aan mijn oom in Engeland is bewezen maar niet iedereen er door gezondheidsredenen bij kon zijn, hebben mijn tante, twee nichten en aangetrouwde neef besloten naar Nederland te komen om nogmaals de eer te bewijzen aan het leven van ons zo hoog gewaardeerd familielid. Die bijeenkomst heeft gisteren plaats gevonden in boerderij Hoekelum en ondanks het gemis hebben we genoten van het samenzijn in naam van ome Henk en met dank aan tante Nancy. Wat mij trof was de warmte en liefde die wij voelden en het bracht mij terug bij de herinneringen aan het huis van mijn oma waar ik geboren ben. Mijn ouders woonden op de bovenverdieping, mijn oma en opa beneden. Het was er altijd een zoete inval, de deur stond open voor mens en dier. Ik mag mij rijk prijzen dat ik die inprenting eveneens van vaders kant heb meegekregen. Al heb ik mijn "andere oma" nooit gekend, ook van vaders kant zijn de drempels laag voor menselijke of dierlijke gasten. Goed, meer dan inmiddels zestig duiven zijn een vrij groot gezelschap om uit te nodigen, echter de welkomsmat van ook mijn atelier is duidelijk niet slijtvast. Een erfenis om blij mee te zijn.

     

    A special long weekend is to be mentioned while it’s still running. As mentioned before on this blog a deeply loved uncle, living in England, suddenly died because of the consequences of an aneurysm, a life threatening disorder of which my mum luckily survived. Because the last respects to my uncle were paid in England and because of some the state of their health not everyone could attend the service, my aunt and three cousins decided to come to Holland to honour the life of our highly valued member of the family. We were very grateful for that gesture.

    The meeting took place yesterday in farmhouse Hoekelum and in spite of the missing we enjoyed each other’s company in the name of uncle Henk and thanks to aunt Nancy. What touched me was the warmth and love we felt and it brought me back to the memories of the house of my grandma where I was born. My parents lived on the second floor, my gran and grandpa downstairs. It was always an open house; the door stood open for people and animals. I find myself rich to have that imprint as well from my dad’s side. Although I never knew my gran, also from dad’s side the threshold is very low for guests, human or animal. Okey more than 60 pigeons by now are quite a large bunch to invite, yet the welcome mat of my workingplace neither proofs to be not wear resistant. An inheritance to appreciate.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 266 keer bekeken

  • Merry Christmas

    12 juli 2017

    Hij is weer voltooid! De kerstkaart die mijn moeder en ik al sinds jaren maken ten bate van de Manege Zonder Drempels. Het is een heerlijke traditie geworden. En wanneer wij de kaarten tegen Kerst weer in bosjes aangeboden zien worden in de winkels krijgen mijn moeder en ik er altijd een heel warm gevoel bij. Dit, vanwege verschillende redenen. Omdat drukkerij Modern zo ontzettend gul al jaren de druk gratis verzorgt. Omdat het voor zo'n goed doel is dat wij met hart en ziel steunen. Maar toch ook omdat wij het schilderij altijd in de zomer maken en sneeuw aan het schilderen zijn terwijl het buiten rond de dertig graden is. Om in de sfeer te komen zet ik zelf altijd kerstmuziek op en maak het soms zelfs zo bont een beker warme chocolademelk klaar te maken. Zo lukt het wel een beetje de warmte van het beeld af te doen stralen; Hij is binnenkort te bestellen via de website www.manege-zonder-drempels.nl

     

    Merry Christmas

    It is finished! The Christmas card my mum and I make to the benefit of the Manege Zonder Drempels since years. It has become a wonderful tradition. And when we see the cards close to Christmas being offered in great numbers in the shops, my mum and I always get a warm feeling. This, because of different reasons. Because publisher Modern for years prints the card for free. Because it is such a beautiful goal we support from the heart and the soul. But also because we always make the painting in the summer and are painting snow while outside it is 30 oC…

    To get into the mood I always play Christmas music and sometimes even am so crazy to make a mug of hot chocolate. In this way we succeed to express some warmth in the image. The card is soon for sale on the website of the Manege;  www.manege-zonder-drempels.nl

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 260 keer bekeken

  • Een blatend succes

    15 juni 2017

    Inmiddels hebben we onze bijdrage aan het schaapscheerdersfeest geleverd. En het was ons een groot genoegen deel te mogen uitmaken van de gezellige markt op de heide. Op de achtergrond was het geblaat niet van de lucht. En de heerlijke lucht van de schapen kwam ons gul tegemoet.

    Ik vroeg of ik wat van de afvalwol mocht hebben die ik wil gebruiken voor een project. Dat mocht! Met een auto vol schilderijen en (vuile) wol sloot ik de dag af en het rook of ik met mijn eigen schaapskooi op wielen naar huis reed. Het was een hele fijne dag.

    Tijdens onze expositie/demonstratie die ingevuld werd door verschillende van onze clubleden, schilderde mijn moeder aan de nieuwe kerstkaart voor de Manege Zonder Drempels. Hij werd al erg positief ontvangen.

    Zelf werkte ik aan een beeld dat ik kreeg aangeboden van de eigenares van een prachtige Welsh Cob, die er een nieuwe liefde bij heeft gevonden...

     

     

    In the meanwhile we have added our contribution to the sheepshavingfestival. And it was a great joy to be part of the lovely market on the moor. In the background the bleating of the sheep was very present. And the wonderful smell of the sheep was also very present.

    I asked if I was allowed to take some of the waste wool I want to use for a project. And I could take as much I wanted! With a car loaded with paintings and (dirty) wool, I finished the day and it was as if I was driving my own sheepfold on wheels home. I worked on an image provided to me by...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 255 keer bekeken

  • Wolligheden

    6 juni 2017

    Aanstaande zaterdag worden de schapen van de twee Edese kudden uit hun jasjes geholpen. Traditioneel een groot festijn dat rond de kooi gehouden wordt met allerhande aanverwante gezelligheden.

    Wij als schilderclub mogen ook weer mee doen en we zijn daarom de zonnedans vast aan het oefenen, want op het moment worden we gezegend met menig bui (overigens hard nodig voor de natuur).

    Verschillende leden van onze club zullen hun werken tonen en ter plekke aan het werk zijn.

    Ik vind het altijd een heerlijk toeven, daar ik als geboren Edese door de wol geverfd ben in het contact met schapen. Mijn moeder nam mij als peutertje al mee en zo kreeg ik de heerlijkheden van het fenomeen SCHAAP met de paplepel ingegoten.Ik hou van ze en kijk er naar uit de blatende kudde de hele dag in de kijkerd, oren en neus te hebben. En ik ben van plan wat wol te vergaren. Voor de winter als het koud wordt...

    Coming Saturday the sheep of the Edese herd will be helped out of their coats. Traditionally a huge festivity which will be kept around the sheepcote with all kinds of cosy things connected to it.


    We as a paintingclub are also joining in the party and henceforward we are practicing the sun-dance. As at the moment we are blessed with many a shower(by the way very needed by nature).

    Several members of our club will be showing their work and will be painting live.

    To me it is always a joy to be there, a born and bred Edese I am baptised in the contact with sheep. My mum took me as a toddler along and this way I was brought up with the phenomenon SHEEP. I love them and am looking forward the see, hear and smell the bellowing herd all day.

    And I am intend to gather some whool. For when it will be cold coming winter...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 290 keer bekeken

  • Gelderlanders

    27 mei 2017

    Mijn moeder en ik mogen weer meedoen aan een expositie bij Galerie Zuid, gerund door de familie Kuit. Een heerlijke plek met een immer warm onthaal voor exposanten en bezoekers. Dit keer kregen wij het thema "Gelderland" mee om ons door te laten inspireren. Mijn moeder, landschapsschilder vertaalde dit uiteraard in het in beeld brengen van fraaie streken uit onze provincie.

    Tja, en waar denkt een van oorsprong paardenschilder direct aan bij het woord Gelderland? Niets anders dan het Gelderse paard. Ik mocht een paar prachtige modellen gebruiken van de familie van Lutterveld, te weten de hengsten Wilskracht en Exspensive en de merries met veulens van Gemma Jansen. Daarvoor nogmaals mijn dank!

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 224 keer bekeken

  • Kunst in de pan en op een schoteltjeā€¦

    14 mei 2017

    Soezen & soep

    De heerlijkheid van het hebben van schilderclubs is dat de leden elkaar onderling inspireren. Soms zelfs uitdagen… Zo kwam één van m’n kwastgasten met de mededeling dat hij zich die middag  in de kookkunst zou storten met het maken van een pan soep. Dat had hij niet moeten doen, (maar achteraf zijn we blij dat hij het wel gedaan heeft). De volgende reageerde dat die soep uiteraard geproefd moest worden en dat zij ter verhoging van de aanstaande feestvreugde de volgende week in afwachting van de gemaakte spijs de broodjes mee zou brengen.

    Ik kon zelf niet achterblijven en deed met een beloofde boter- en kaasbijdrage een duit in het zakje.

    Dat het niet bij een geintje bleef hebben we vanmorgen mee mogen maken. Alsof er een lid van het koninklijk huis afgeleverd ging worden reed onze meester-kok zijn auto gracieus achterwaarts ons pad in naar de Hoogzit en daar verscheen… de pan! (vind het nog knap zonder morsen)

    Een klein poosje later arriveerde onze gebak-aanbiedster met wel heel deftige zoete broodjes van een wel hele goede bakker die niet voor niets de letters “king” in zijn naam herbergt.

    Er kon kunstzinnig gesnoept worden. Allereerst van de vorstelijke broodjes, vervolgens van de soep die werkelijk het predicaat Kunst met de grote K verdiende. We zijn niet eens meer aan de boter en kaas toe gekomen. Misschien volgende week bij de koffie en thee?

    Wie mijn blog volgt weet dat ik mij met een soort van kabouters ophoud. Wat ik van hen kan verwachten weet ik nog niet precies, maar deze drie grote helpende “kabouters” zorgden er ook nog voor dat de afwas gedaan werd.

    Het was een gezellige morgen, nogmaals dank voor het scheppen van een culinaire Kunstmorgen jongelui!

     

     

    Art in the pan and on a saucer

     

    The beauty of having painting-clubs is that the members inspire each other. Sometimes even challenge one another… It happened that one of my painting guests announced that he would plunge himself into the art of cooking by making a pan of soup that afternoon. He should not have mentioned this (but  afterwards we’re glad he did so). The next guest reacted on this, that this soup had to be tasted of course and that she, awaiting the meal and to enhance the festivity, would bring along some rolls.

    I could not stay behind and with a promise of butter and cheese added my contribution.

    That it did not stay at making a joke we were allowed to experience this morning. As if a member of the Royal family was to be delivered our master-cook drove his car graciously backwards into our path to the Hoogzit and there appeared… the pan! (I still think it’s very clever without spilling)

    A little later our bakery-presenter arrived with I have to say very chic pastry of an I also have to say very good baker who does carry the letters “king” in his name for a good reason.

    The relishing could start. First of the majestic pastry, after that the soup which could truely receive the predicate Art with a capital A. We did not even get to the butter and cheese. Maybe next time served with the coffee and tea?

    Those who follows my blog know I am having contact with a kind of goblins. I do not know what to expect of them yet precisely, but these three large helping “goblins” even took care of doing the dishes.

    It was a wonderful morning, thanks for creating a culinary Art-morning folks!

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 441 keer bekeken

  • Geheime onthulling

    7 mei 2017

    Neem mij niet kwalijk dat het weer even stil geweest is op mijn blog. De reden was uiteraard het droeve afscheid van mijn zeer geliefde oom.

    Echter heeft zich intussen ook iets zeer verheugends voorgedaan. En al zou ik het uit willen bazuinen… dat mag ik nog niet. Ik weet, de mist trekt hier weer pesterig op. Ik had ook beter niets kunnen zeggen, maar toch wil ik laten weten dat ik weer dieper in het mysterie van de Veluwse Leperkoen geraakt ben en inmiddels iemand heb mogen ontmoeten en spreken wie, samen met diens collega’s eveneens benaderd is door het kleine volk!  

    Us, de leider van de kleine Veluwenaren heeft mij met hem in contact gebracht. Bovendien heb ik mogen ontdekken in welk gebied op de Veluwe zich de hedendaagse Leperkoenen ophouden. Nog beter gezegd, al meer dan honderd jaar wonen! Jawel, het is niet niks. Welk een ontdekking… Zodra mij toegestaan wordt meer te melden over deze Grote Ontdekking leest u mij.

    Pardon me that it has been quiet on my blog again. The reasons was of course the sad goodbye to my dearest uncle.

    However something  enjoyable has occurred in the meanwhile. And I wish I could shout it out loud… but I’m not allowed yet. I know the mist is getting annoyable dense again. Maybe I should not have said anything, but still I want to let you know I have entered the mystery of the Veluwer  Leprechaun deeper once more and in the meantime have even met and spoken a person who, together with his colleagues has been approached by the Little People!

     

    Us, the leader of the small Veluwemen has brought me in contact with him. Moreover I have been allowed to discover in which the Leprechauns of today dwell. Even better said, where they have lived longer than the passed hundred years! It’s amazing. What a discovery…

    As soon as I am allowed to tell you more about it, you’ll read me.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 214 keer bekeken

  • Afscheid

    9 april 2017

    Als ik mij vandaag moet laten leiden door de inspiratie van de dag wordt het geen blij verhaal. En toch…

    Verlies van een zeer geliefd familielid doet erge pijn. Mijn oom uit Engeland is gisteren overleden. Mijn oom en tante Nancy, wie er gelukkig nog wel is en mijn nichten, hun familie zijn altijd meer dan een goede reden geweest om naar Engeland te trekken. Zo heb ik wel eens gezegd dat Nederland mijn vaderland is, Engeland mijn moederland. Vooral vanwege het immer warme onthaal van m'n oom en tante.

    Het voelt alsof er nu een stukje zon mist dat in mij gedachte altijd over het eiland hangt. Er is een stukje licht uitgegaan. Maar in het stukje schaduw dat nu ontstaan is liggen wel de prachtigste herinneringen. En voor mijn oom geloof ik dat hij overgestoken is naar een eiland dat nog zoveel mooier is.

    Witte zwanen, zwarte zwanen, wie gaat er mee naar engelland varen? Hij moet de gerepareerde sleutel gevonden hebben...

     

     

    Saying goodbye,

     

    If I let myself be led by the inspiration of the day it will not become a happy story. And yet… Losing a deeply loved member of the family does hurt a lot. My uncle from England has passed away yesterday. My uncle and aunt Nancy, who’se still with us I’m happy to say as well as my cousins & their family have always been more than a good reason to go to England. This has made me say Holland is my fatherland, England my motherland. Especially because of the always warm welcome of aunty Nance and uncle Henk.

    It now feels as if a part of the sun is missing, which in my thoughts is always shining over the island. A part of the light has extinguished. But in the piece of shade that has now been created the most beautiful memories are held. And for my uncle I believe that he has crossed over to an Isle even far more beautiful. White swans, black swans, who’ll sail along to Angelland? He must have found the repared key now…

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 239 keer bekeken

  • Cijferkunst

    2 april 2017

    Ben je net lekker op dreef met een schilderij voor een expositie bij Galerie Zuid (daarover tot nader bericht overigens) roept de plicht tot boekhouding… Als ik ergens een hekel aan heb is het werken met cijfers! En als ik ergens van houd is het werken met kleuren. Maar goed, ik bijt mij er dapper doorheen en heb toch even kunnen genieten van een wandeling in de mist vanmorgen met onze hondjes door Leperkoenenland.

    Just going strong to make a painting for an exhibition at Galery Zuid (about that I’ll keep in touch) and the plight of bookholding calls me… If there is anything I dislike it is working with numbers! And if there is anything I love, it is working with colours. But allright, I’ll bravely work my way through it and was able to enjoy a walk in the mist this morning with our dogs, through Leprechaunland.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 263 keer bekeken

  • Meer blogs >>