• Herfststorm

    5 november 2017

    Herfststorm

    Zo voelt het hier binnen op mijn atelier. Niet dat de wind naar binnen giert. Alhoewel bij een stevige bries voel ik dat mijn natuurhuis toch ietwat mee doet met de elementen. Echter, ik doel op de werkzaamheden van deze weken. Hetgeen eveneens mijn TE lange afwezigheid op mijn blog verklaart. Mijn excuses als u volger bent.

    De geheime missie waar ik nog immer aan werk begint nu vaste vorm te krijgen en het spijt mij bijzonder, maar ik mag nog niets verklappen. Echter, als het zich ontwikkelt zoals ik het nu hoop te mogen zien, zou het wel eens een bijzonder fraaie vlucht kunnen gaan nemen en menig kind gaan verblijden en inwijden in de magie van Moeder Natuur.

    Dan… staat uiteraard onze jaarlijkse expositie ten bate van de Manege Zonder Drempels op onze drempel. Te weten vrijdag 17 en zaterdag 18 november, u vindt verdere gegevens bij mijn expositie-aankondiging.

    Vervolgens vermaak ik mij tussen de bedrijven door met het vervaardigen van een drietal opdrachten. Twee heerlijke herders heb ik bijna af en daarna staan nog twee prachtige paarden te trappelen om geportretteerd te worden. Tenminste, ik hoop dat zij het waarderen dat ik hun beeltenis op het paneel  zal vereeuwigen.

    Intussen gaan de lessen eveneens vol enthousiasme door en genieten mijn moeder en ik van de warme samenwerking en het hulpaanbod dat wij van onze clubleden ontvangen om het komende expositie-feest tot een succes te maken. Corine van Dijk, 30 jaar lang de warme

    stem van Omroep Gelderland, opent de dagen vrijdagmiddag. En tot onze vreugde doet Sint Nicolaas met zijn Pietenband de Manege ook weer aan op zaterdagmiddag. Dit jaar zullen twee van mijn werken geveild worden naast het aanbod met vaste prijzen.  Kortom, we houden de win eronder!

    Autumn storm

    That’s how it feels right now inside my workingplace. Not that the wind is blowing through the room. However… with a ghastly wind I do feel my Nature House joins in the elements. Yet, I was aiming my words at the business of these weeks. Which also explains my TOO long absence at this blog. My apologies if you are a follower.

    The secret mission I am  working on is getting grip and I am very sorry, but I am not allowed to tell you more about it. However, if it develops as I now hope to see, it might get on it’s beautiful  wings and enjoy many a child’s soul, bless them with the magic of Mother Nature.

    Then… is standing on our doorstep of course our annual exhibition to the benefit of the Manege Zonder Drempels. To be precise 17th and 18th of November. More details you will find at my exhibition announcement.

    To continue I am very pleased to work on three commissions. Two beautiful Dutch Shepherd Dogs are almost finished and two wonderful horses are hopefully happy to be put on panel by their painter.

    In the meanwhile the lessons are continued as well enthusiastically and mum and I are enjoying the warm cooperation and help we receive from our painting guests to make the feast of the exhibition to a success again.

    Corine van Dijk, the warm voice of Omroep Gelderland for 30 years, will open the exhibition Friday the 17th. To our joy St. Nicolas and his Piet-band will also attend the Manege on Saturday afternoon. Besides paintings with fixed prices, two of my works will be auctioned.

    Shortly said, we're keeping the wind underneath our wings!

     

     

     

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 29 keer bekeken

  • Puzzelstukjes

    17 september 2017

    Het lijkt al herfst te zijn buiten. Wind, regen, natte paden in de bossen. De sfeer doet me elk jaar opnieuw aan die van de illustraties van Rien Poortvliet denken. Ik zie hem altijd als een van mijn leermeesters. Dezelfde sfeer en lijn van gevoel kleurde de band die ik had met één van mijn ooms. De broer van mijn vader, ome Otto. Ook hij was een vervend natuurliefhebber, jager en wist net als mijn opa, vader en andere oom van het liefst fraai hout iets moois te bouwen.

    Wist moet ik helaas zeggen, hij is deze maand gestorven. En dat doet me veel. Contact was er eigenlijk weinig, maar die band is er wel. En die heb ik de keren dat ik hem bezocht in zijn laatste dagen heel sterk gevoeld.

    Zoals ik die ook voelde bij het heengaan van de broer van mijn moeder, oom Henk, iets langer geleden dit jaar.

    Het afscheid nemen doet me aan alsof we bestaan uit allemaal stukjes van degenen waar we veel om geven. Er missen mij nu  twee mooie stukjes extra. Maar ik hoop en geloof  dat als we zelf de oversteek maken, al die stukjes weer aan elkaar gezet worden en we elkaar weer als heel zullen ontmoeten, herkennen. De puzzel van het leven volmaakt zal zijn.

    It seems to be autumn already outside. Wind, rain, wet paths in the woods. This reminds me every year of the same atmosphere to be found in the illustrations of Rien Poortvliet. I always see him as one of my teachers. The same atmosphere and feeling coloured the bond I had with one of my uncles. My dad’s brother, uncle Otto. He was an intense lover of nature, hunter and knew, like my granddad, dad and other uncle to build something beautiful preferable out of wood.

    Alas…knew I have to say, he passed away recently. And that touches me deeply. There was little contact, but the bond was there. And during the times I visited him in his last days I have felt that bond very strongly.

    The same way I felt it with the passing of my mother’s brother, uncle Henk, a bit longer ago this year.

    The saying goodbye feels to me as if we are existing out of parts of the ones we care for so much. Two extra beautiful pieces are missing for me. But I hope and believe that if we make the transition ourselves, all these parts will be put together again and we’ll meet  and recognise each other. The jigsaw of life will become perfect.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 35 keer bekeken

  • Zomerzin

    25 augustus 2017

    De zomer zit weer in het zadel, zoals ze dat zo mooi zeggen. En het is een mooie rit aan het worden deze dagen. Afgelopen woensdag mocht ik met een paar kwastgasten op locatie schilderen in de tuin bij mevrouw Dorothe, meneer Bert en Anita.

    Anita ken ik al langer, ook zij is een kwastgaste van onze club en zij had dit prachtige idee geopperd. We waren zeer vereerd een studie te mogen maken van een deel van de prachtige tuin van mevrouw en meneer B. Genietend van een stromend watertje, plonzende koikarpers, actieve(!)schildpadden de lieve aanwezigheid van Flap de Springerspaniël en last but not least het warme ontvangst op die mooie zomerdag. Zulke momenten zijn pareltjes van het seizoen.

    The Summer is in the saddle again, as they can say it so nicely. And it’s becoming a pretty ride these days. Last Wednesday a few painting-guests and I were allowed to paint on location in the garden of Mrs. Dorothe, Mr. Bert and Anita.

    Anita is someone I have known longer, also she is a painting-guest of our club and she was the one who came up with this idea. We were very honoured to make a study of a part of the beautiful garden of Mrs. And Mr. B. Enjoying the streaming water, splashing koicarps, active(!) turtles and the sweet presence of Flap the Springerspaniël and last but not least the warm welcome on that beautiful summers day. Such moments are pearls of the season.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 45 keer bekeken

  • Aardwerken

    18 augustus 2017

    Al ben ik niet bang voor een buitje, een tweede  “en plein air” schilderdagje is nog niet gelukt te plannen. Hopelijk volgende week, want het heet nog steeds zomer. Tijd om weer even heel mysterieus te gaan doen… De blogvolgers die mij vanaf het eerste uurtje lezen weten dat ik aan een geheime missie meewerk. Ik kan nu melden dat alles in volle ontwikkeling is, maar dat ik nog steeds niet kan en mag onthullen waar het om gaat. Ik begeef mij wat dat betreft met mijn kleine maatjes nogal ondergronds. En daarmee verklap ik bijna met wie ik in contact ben. Maar ook weer niet. Ik zou bijna zeggen; wie is de mol?

    Although I'm not afraid of a rain-shower, I have not yet succeeded in planning to paint a day "en plein air". Hopefuly next week as we can still can say it's summer. Time to act mysterious again....The blogreaders who follow me from the beginning know that I am working on a secret mission. I can tell that it is in full development at this time, but still are not allowed nor able to tell you what it's all about. I am dwelling with my little mates under ground, so to speak. And by saying so I almost reveal with whom I'm in contact. But then again I do not.I could almost say; who is the mole in this?

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 36 keer bekeken

  • Missing link

    12 augustus 2017

    Zoals vermeld ben ik met een aantal kwastgasten te veld geweest om en plein air inspiratie op te doen voor een te maken werk. Kasteel Doorwerth was ons eerste doelwit. En al vielen de weersomstandigheden die dag reuze mee, ik kon het niet laten... Zalig zoals de oude muren spreken kunnen. Vanmiddag bracht ik het werk naar de lijstenmaker. Maar toen ik de foto bekeek die ik voor die tijd maakte schrok ik van de missing link die ik achter gelaten heb bij de brug. Er missen twee kettingen, de brug zal niet opgehaald kunnen worden. Och, laten we er maar vanuit gaan dat er deze keer goed volk binnen komt, maar ik ga komende week wel even met een kwastje en verf naar de lijstenmaker om het recht te zetten; 

     

    As mentioned I went outside with some of my painting-guests to get inspired en plein air for the making of a new piece of work. Castle Doorwerth was our first goal. And although  the weather circumstances  were quite alright, I just could not resist to… Wonderful how those old walls can speak. This afternoon I brought the work to the framer. But looking at the photo I made before, I surprised myself to see I left a missing link at the bridge. Two chains are not there, the bridge cannot be lifted. Well, let us assume that this time a good person is entering the building, but I will go to the framer coming week with a brush and paint to fix it.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 35 keer bekeken

  • Oude sferen

    6 augustus 2017

    De maand augustus geef ik officieel geen les. Maar voor de kwastgasten die het leuk vinden laat ik het wel weten waar en wanneer ik buiten ga werken. Het is zoiets fijns om een mooie plek eigen te maken door deze te tekenen of schilderen, fotootje erbij voor de check.

    Gisteren zijn we vier vrouw sterk kasteel Doorwerth te lijf gegaan. Een prachtig bouwwerk dat zo’n heerlijke sfeer herbergt, al is diens geschiedenis niet altijd rooskleurig geweest. Echter, de statige rust en vrede die het gisteren uitstraalde inspireerde ons tot het maken van werkjes die de herinnering met zich mee zullen dragen van een mooie, sfeervolle zaterdagmorgen.

    In the moth August I officially do not give lessons. Yet for the paintingguests who like it, I let them know where and when I will work outside. It is so nice to make a spot your own by drawing or painting it, making a photo for the check.

    Yesterday four women strong we went for castle Doorwerth. A beautiful building which inherets such a wonderful atmosphere, although it's history has not always been that rosy. However the majestic peace and rest it expressed yesterday inspired us to make works which will contain the memory of an atmospheric Saturday morning.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 36 keer bekeken

  • Warm welkom

    30 juli 2017

    Een bijzonder lang weekend kan al bijgeschreven worden terwijl het nog gaande is. Zoals eerder gemeld op dit blog overleed een zeer geliefde oom, woonachtig in Engeland, plotseling aan de gevolgen van een aneurysma. Een levensbedreigende aandoening waarbij mijn moeder gelukkig kantje boord het leven kon behouden. Omdat de laatste dienst aan mijn oom in Engeland is bewezen maar niet iedereen er door gezondheidsredenen bij kon zijn, hebben mijn tante, twee nichten en aangetrouwde neef besloten naar Nederland te komen om nogmaals de eer te bewijzen aan het leven van ons zo hoog gewaardeerd familielid. Die bijeenkomst heeft gisteren plaats gevonden in boerderij Hoekelum en ondanks het gemis hebben we genoten van het samenzijn in naam van ome Henk en met dank aan tante Nancy. Wat mij trof was de warmte en liefde die wij voelden en het bracht mij terug bij de herinneringen aan het huis van mijn oma waar ik geboren ben. Mijn ouders woonden op de bovenverdieping, mijn oma en opa beneden. Het was er altijd een zoete inval, de deur stond open voor mens en dier. Ik mag mij rijk prijzen dat ik die inprenting eveneens van vaders kant heb meegekregen. Al heb ik mijn "andere oma" nooit gekend, ook van vaders kant zijn de drempels laag voor menselijke of dierlijke gasten. Goed, meer dan inmiddels zestig duiven zijn een vrij groot gezelschap om uit te nodigen, echter de welkomsmat van ook mijn atelier is duidelijk niet slijtvast. Een erfenis om blij mee te zijn.

     

    A special long weekend is to be mentioned while it’s still running. As mentioned before on this blog a deeply loved uncle, living in England, suddenly died because of the consequences of an aneurysm, a life threatening disorder of which my mum luckily survived. Because the last respects to my uncle were paid in England and because of some the state of their health not everyone could attend the service, my aunt and three cousins decided to come to Holland to honour the life of our highly valued member of the family. We were very grateful for that gesture.

    The meeting took place yesterday in farmhouse Hoekelum and in spite of the missing we enjoyed each other’s company in the name of uncle Henk and thanks to aunt Nancy. What touched me was the warmth and love we felt and it brought me back to the memories of the house of my grandma where I was born. My parents lived on the second floor, my gran and grandpa downstairs. It was always an open house; the door stood open for people and animals. I find myself rich to have that imprint as well from my dad’s side. Although I never knew my gran, also from dad’s side the threshold is very low for guests, human or animal. Okey more than 60 pigeons by now are quite a large bunch to invite, yet the welcome mat of my workingplace neither proofs to be not wear resistant. An inheritance to appreciate.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 41 keer bekeken

  • Merry Christmas

    12 juli 2017

    Hij is weer voltooid! De kerstkaart die mijn moeder en ik al sinds jaren maken ten bate van de Manege Zonder Drempels. Het is een heerlijke traditie geworden. En wanneer wij de kaarten tegen Kerst weer in bosjes aangeboden zien worden in de winkels krijgen mijn moeder en ik er altijd een heel warm gevoel bij. Dit, vanwege verschillende redenen. Omdat drukkerij Modern zo ontzettend gul al jaren de druk gratis verzorgt. Omdat het voor zo'n goed doel is dat wij met hart en ziel steunen. Maar toch ook omdat wij het schilderij altijd in de zomer maken en sneeuw aan het schilderen zijn terwijl het buiten rond de dertig graden is. Om in de sfeer te komen zet ik zelf altijd kerstmuziek op en maak het soms zelfs zo bont een beker warme chocolademelk klaar te maken. Zo lukt het wel een beetje de warmte van het beeld af te doen stralen; Hij is binnenkort te bestellen via de website www.manege-zonder-drempels.nl

     

    Merry Christmas

    It is finished! The Christmas card my mum and I make to the benefit of the Manege Zonder Drempels since years. It has become a wonderful tradition. And when we see the cards close to Christmas being offered in great numbers in the shops, my mum and I always get a warm feeling. This, because of different reasons. Because publisher Modern for years prints the card for free. Because it is such a beautiful goal we support from the heart and the soul. But also because we always make the painting in the summer and are painting snow while outside it is 30 oC…

    To get into the mood I always play Christmas music and sometimes even am so crazy to make a mug of hot chocolate. In this way we succeed to express some warmth in the image. The card is soon for sale on the website of the Manege;  www.manege-zonder-drempels.nl

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 42 keer bekeken

  • Een blatend succes

    15 juni 2017

    Inmiddels hebben we onze bijdrage aan het schaapscheerdersfeest geleverd. En het was ons een groot genoegen deel te mogen uitmaken van de gezellige markt op de heide. Op de achtergrond was het geblaat niet van de lucht. En de heerlijke lucht van de schapen kwam ons gul tegemoet.

    Ik vroeg of ik wat van de afvalwol mocht hebben die ik wil gebruiken voor een project. Dat mocht! Met een auto vol schilderijen en (vuile) wol sloot ik de dag af en het rook of ik met mijn eigen schaapskooi op wielen naar huis reed. Het was een hele fijne dag.

    Tijdens onze expositie/demonstratie die ingevuld werd door verschillende van onze clubleden, schilderde mijn moeder aan de nieuwe kerstkaart voor de Manege Zonder Drempels. Hij werd al erg positief ontvangen.

    Zelf werkte ik aan een beeld dat ik kreeg aangeboden van de eigenares van een prachtige Welsh Cob, die er een nieuwe liefde bij heeft gevonden...

     

     

    In the meanwhile we have added our contribution to the sheepshavingfestival. And it was a great joy to be part of the lovely market on the moor. In the background the bleating of the sheep was very present. And the wonderful smell of the sheep was also very present.

    I asked if I was allowed to take some of the waste wool I want to use for a project. And I could take as much I wanted! With a car loaded with paintings and (dirty) wool, I finished the day and it was as if I was driving my own sheepfold on wheels home. I worked on an image provided to me by...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 49 keer bekeken

  • Wolligheden

    6 juni 2017

    Aanstaande zaterdag worden de schapen van de twee Edese kudden uit hun jasjes geholpen. Traditioneel een groot festijn dat rond de kooi gehouden wordt met allerhande aanverwante gezelligheden.

    Wij als schilderclub mogen ook weer mee doen en we zijn daarom de zonnedans vast aan het oefenen, want op het moment worden we gezegend met menig bui (overigens hard nodig voor de natuur).

    Verschillende leden van onze club zullen hun werken tonen en ter plekke aan het werk zijn.

    Ik vind het altijd een heerlijk toeven, daar ik als geboren Edese door de wol geverfd ben in het contact met schapen. Mijn moeder nam mij als peutertje al mee en zo kreeg ik de heerlijkheden van het fenomeen SCHAAP met de paplepel ingegoten.Ik hou van ze en kijk er naar uit de blatende kudde de hele dag in de kijkerd, oren en neus te hebben. En ik ben van plan wat wol te vergaren. Voor de winter als het koud wordt...

    Coming Saturday the sheep of the Edese herd will be helped out of their coats. Traditionally a huge festivity which will be kept around the sheepcote with all kinds of cosy things connected to it.


    We as a paintingclub are also joining in the party and henceforward we are practicing the sun-dance. As at the moment we are blessed with many a shower(by the way very needed by nature).

    Several members of our club will be showing their work and will be painting live.

    To me it is always a joy to be there, a born and bred Edese I am baptised in the contact with sheep. My mum took me as a toddler along and this way I was brought up with the phenomenon SHEEP. I love them and am looking forward the see, hear and smell the bellowing herd all day.

    And I am intend to gather some whool. For when it will be cold coming winter...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 47 keer bekeken

  • Meer blogs >>